Friday, 19 April 2019

കണിക്കൊന്ന ജന്മങ്ങൾ

കണിക്കൊന്ന ജന്മങ്ങൾ

കണി വയ്ക്കും കൊന്നക്കും
ചിലത് പറയുവാനുണ്ട്,
എന്നെങ്കിലും കണ്ട് മുട്ടുമ്പോൾ
മഴമേഘത്തിനോടായ്‌.
ആയുസ്സ് ആഴ്‍ച്ചകൾ മാത്രമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
അവളെന്നും അവനെ നോക്കി നിന്നു.
മഴമേഘം എത്തും മുൻപേ ആ
വേനലിൽ ഇഹ ലോകം തന്നെ വെടിഞ്ഞുപോയി...
വീണ്ടും പത്ത് മാസം കാത്തിരുന്നു
ഭൂമിയിൽ ഇനിയുമൊരു ജന്മത്തിനായ്‌,
മഴമേഘത്തെ ഒന്ന് കാണുവാനായ്.
ഇക്കാര്യം അറിയാത്തൊരാ മേഘമെന്നും ഭൂമിയിലാകെ അലഞ്ഞലഞ്ഞു...
എന്നെങ്കിലും അവളെ ഒരു നോക്കു കാണുവാൻ,
അവളുടെ ജന്മങ്ങൾക്ക് അർത്ഥമേകാൻ,
അവൾക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കുവാൻ.

Friday, 14 July 2017

Agony

By my words
And by my deeds,
Love dissolved in distance.
I didn't know
What I became,
She knew it all along.

Colours drained
And life went grey,
Tormented by her absence.
Memories hurt
Thoughts wandered,
Only wishful thinking remained.

Now I stand, 
And more I walk
Searching her all the while.
The shroud is real
My vision is blurred,
Through the sorrow I wade.


Monday, 30 March 2015

വാട്സാപ്പ് ! .... WHATsaappppp !

ഡിസ്ക്ലയിമർ :

ഈ കഥയ്ക്കും പതിവ് പോലെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുമായി അല്ലാതെ മരിച്ചവരുമായി യാതൊരു സാമ്യവും ഇല്ല.

************************************************************************

ഇതാണ് ഇന്നത്തെ ന്യൂ ജെനറേഷൻ ...


ഫോട്ടോ കടപ്പാട് : ദി ലോജിക്കൽ ഇന്ത്യൻ (ഫേസ് ബുക്ക്‌)

ഈ കഥയുടെ നായകനെ നമുക്ക് ഷിജു കൃഷ്ണൻ എന്ന് വിളിക്കാം, ഈ കഥയിലെ വില്ലനെ നമുക്ക് കർണ്ണൻ എന്നും.

നോവെൽസ് ഒന്നും വായിക്കാൻ ഒരു മൂഡ്‌ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടും, നല്ല സിനിമകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടും, അന്ന് രാത്രി ഫുട്ബോൾ കളികൾ ഒന്നും ലൈവ് കാണിക്കുന്നില്ലാത്തതുകൊണ്ടും ഉറക്കം വരുന്ന വരെ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ആലോചിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് വാട്സാപ്പിൽ ഒന്ന് കേറിനോക്കാം എന്ന് കരുതിയത്. 

സ്ഥിരമായി മെസ്സേജ് അയക്കാത്ത ആർക്കെങ്കിലും അയച്ചു പരിചയം പുതുക്കമെന്നു കരുതി നോക്കുമ്പോൾ ആണ് ഷിജു കൃഷ്ണനെ ഓർമ്മ വന്നത്. ഇന്നത്തെ ഇര അവൻ തന്നെ ആവട്ടെ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നു... വാട്സാപ്പ് തുറന്നപ്പോൾ അതാ ഷിജു കൃഷ്ണന്റെ പേരിൽ രണ്ടു പ്രോഫിലെകൾ. നോക്കുമ്പോൾ രണ്ടിലും ആള് ഓണ്‍ലൈൻ ആണ്!

സ്ഥിരം ശൈലിയിൽ ഒരു ചൊറി മെസ്സേജ് ഇട്ടു തുടങ്ങാം...

പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല, അടിച്ചു വിട്ടു...

" 3-4 സിം ഒക്കെ വെച്ച് പലരെയായി ഒരേ സമയം വളക്കുന്ന വീരാാ..."
" നീ ഷിജു കൃഷ്ണൻ അല്ലടാ ജോണ്‍ ഭാസ്ക്കറാടാാ... " (വടക്കാൻ സെൽഫീ ഫേം) 

ഒരു റെസ്പോണ്‍സും ഇല്ല. ശെടാ...ന്നായി ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ്, 2 മിനുട്ടിനുള്ളിൽ മറ്റേ പ്രൊഫൈലിൽ നിന്നും മെസ്സേജ്..

" ആ നമ്പർ  എവിടുന്നു കിട്ടി ??? "

" ബുഹഹഹഹാ " എന്ന് ഞാനും ഒരു റിപ്ലൈ കൊടുത്തു.

അടുത്തൊരു ചൊറി മെസ്സേജ് മുഴുവൻ ടൈപ്പ് ചെയ്തു തീരും മുമ്പേ മറ്റൊരു നമ്പറീന്നു ഒരു കാൾ.

" ആരടേ ഈ പാതിരായ്ക്ക്?...

ചോദ്യം മുഴുമിക്കും മുമ്പേ മറുതലക്കൽ വെപ്രാളം...

" ചേട്ടന്  ആ നമ്പർ എവ്ടുന്നു കിട്ടി...?"

ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ആളെ മനസിലായി... പി. പി. ഷിജു കൃഷ്ണൻ അഥവാ ഷിജു കൃഷ്ണൻ പി. പി. !

ഞാൻ പറഞ്ഞു.. " ആ എന്റെ മൊബൈലിൽ സേവ് ചെയ്തു കിടപ്പുണ്ടയിർന്നു, ഇപ്പൊ ചുമ്മാ നോക്കിയപ്പോ കണ്ടു, അതുകൊണ്ട് മെസ്സേജ് അയച്ചതാ "

ഷിജു: " അയ്യോ ചേട്ടാ, അത് എന്റെ നമ്പറല്ല ! ഞാൻ കെട്ടാൻ പോണ പെണ്‍ കുട്ടിയുടെ നമ്പറാ ! 

അവൾ എന്നെ ഇപോ വിളിച്ചിട്ട് ചോദിക്കുവ "ആരാ ഈ കർണ്ണൻ, എനിക്ക് 2 മെസ്സേജ് അയച്ചല്ലോ"

വീടിനടുത്തുള്ള ചേട്ടനാ എന്ന് പറഞ്ഞപോൾ അവൾക്കു കിട്ടിയ മെസ്സേജ് എനിക്ക് ഫോർവേഡ് ചെയ്തു തന്നു... എന്നാലും ചേട്ടാ പാതിരാത്രി കുടുംബ കലഹം ഉണ്ടാക്കിയപോൾ സമാധാനം ആയില്ലേ..."

** ഞാൻ പ്ലിങ്ങോട് പ്ലിംഗ് ! **

"ചേട്ടന് ആ നമ്പർ എവ്ടുന്നു കിട്ടി, ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു ആ നമ്പറീന്നു...

** പെട്ടന്നൊരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് **

എന്റെ മൊബൈൽ വെള്ളത്തിൽ  വീണു കേടായി കുറച്ചു മാസങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ്, അങ്ങനെ എല്ലാ കോണ്ടാക്റ്റ്സും പോയി, ആരുടേയും നമ്പറില്ലാത്ത സമയത്താണ് ഈ പി. പി. ഷിജു വിളിക്കുന്നത്, അവന്റെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ആവണില്ല, ചേട്ടന്റെ ബൈക്ക് ഒന്ന് തരുമോ എന്ന്... എവ്ടെയോ എന്തോ അത്യാവശ്യത്തിനു പോകാനാ... എന്നാണു അവൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് ! ഇവന്റെ നമ്പർ ആണെന്ന് കരുതി ഞാൻ അത് സേവ് ചെയ്തു അപ്പോൾ തന്നെ.

പിന്നെ എപ്പോഴോ ആയിരിക്കണം അവന്റെ നമ്പർ  വേറെ സേവ് ചെയ്തത്... എല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷത്തിൽ ബൾബ്‌ കത്തും പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു...

അപ്പോഴും മറുതലക്കൽ വെപ്രാളം തുടരുകയാണ് !

" .... ആരുടെയോ കഞ്ഞിയിൽ പാറ്റ...  അവളിപ്പോ എന്നോട്... ചേട്ടൻ ഒന്ന് മെസ്സേജ് അയക്കണം... "

ഒരു അവസരം വീണു കിട്ടിയാൽ അത് മുതലെടുക്കണം എന്നാണല്ലോ...
ഞാൻ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... " ഒരു പെണ്ണിന്റെ ജീവിതം രക്ഷിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ഞാനും ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കട്ടെ... "

മറുതലക്കൽ വെപ്രാളം തീരുന്നില്ല !

" ....  ഞാനും ശ്രമിച്ചതാ... ഇനി ചേട്ടൻ തന്നെ... "

എല്ലാം മനസിലായ ഞാൻ... " എല്ലാം നമുക്ക് പറഞ്ഞു ശരിയാക്കം, നീ വെപ്രാളപ്പെടാതെ " എന്ന് പറഞ്ഞു അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
എന്നിട്ട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു, " ഇതേതു നമ്പർ ? "

" ചേട്ടാ ഇത് എന്റെ ലാബിലെ നമ്പറാണ്. "

" പ്ഫാ... ഓരോ നേരം തോന്നിയ നമ്പറീന്നു വിളിച്ചോണം, കണ്ഫ്യുഷൻ ഒണ്ടാക്കാനായിട്ടു, എന്നിട്ടിപ്പോ... ആ പോട്ടെ.. എല്ലാം ഓക്കേ ആക്കാം. "

അങ്ങനെ ഫോണ്‍ വെച്ചു, അപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ "ഷിജുന്റെ നമ്പർ ആണെന്ന് കരുതിയാ മെസ്സേജ് അയച്ചേ, വെറുതെ ചൊറിയാനായി, അല്ലാതെ അതിലൊന്നും ഒരു കാര്യവും ഇല്ല, സോറി... അവൻ തികഞ്ഞ മാന്യനാ, പെണ്‍പിള്ളേരുടെ മുകത്ത് പോലും നോക്കാത്തവനാ... "

അങ്ങനെ അപ്പോൾ തോന്നിയപോലോക്കെ കാര്യം പറഞ്ഞു മെസ്സേജ് അയച്ചു അവള്ടെ നമ്പറിലേക്ക്.

എന്തോ.. ഒരാൾക്ക്‌ പണി കൊടുത്തേൻറെ സന്തോഷത്തിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു, ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങി... സമാധാനത്തോടെ...

പിന്നീട് എന്തായി എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല...

Friday, 1 August 2014

മരുഭൂമിയിൽ നിന്നും പച്ചപ്പ്‌ തേടി... (PART-1)

ഡിസ്ക്ലൈമർ :- 
ആരുടെ കുറ്റം കൊണ്ടായാലും, ഇനി അഥവാ സ്വന്തം കുറ്റം കൊണ്ടാണെങ്കിൽ പോലും എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ, അത് മറ്റൊരുത്തന്റെ തലയില കെട്ടി വെച്ച്, അവനെ പഴിചാരി, അവനെ തെറി വിളിച്ചു ആശ്വസിക്കുന്ന മലയാളിയുടെ ശീലം ഇവിടെയും  ഞാൻ തെറ്റിക്കുന്നില്ല.


മരുഭൂമിയിൽ നിന്നും പച്ചപ്പ്‌ തേടി... (ഒരു യാത്രാ വിവരണം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് - 3 നൈറ്റ്‌സ് ആൻഡ്‌ 2 ഡേയ്സ്) 

സ്റ്റാർട്ട്‌... ക്യാമറ... ആക്ഷൻ... (റോളിംഗ്)

ഭാഗം 1 

വന്ന മൂന്നാം ദിവസം തന്നെ എനിക്ക് മനസിലായി രാജസ്ഥാൻ നമുക്ക് പറ്റിയ ഇടമല്ലന്നു! അതുകൊണ്ട് തന്നെ കിട്ടിയ ആദ്യ തക്കത്തിൽ  (4 മാസങ്ങള്ക്ക് ശേഷം)അവിടെന്നു രക്ഷപ്പെടാനും തീരുമാനിച്ചു...

ഇപ്പൊ പറന്നു  പൊങ്ങുന്ന വിമാനങ്ങൾ ഒന്നും തിരിച്ചു താഴെ ഇറങ്ങുന്നത് അതെ അവസ്ഥയിൽ അല്ലെന്നാണ് പരക്കെയുള്ള സംസാരം, വാർത്തകളും അത് തന്നെ പറയുന്നു. അതുകൊണ്ടും പിന്നെ ഒരു എക്സ്പ്പീരിയെൻസ് ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതിയും ആണ് നമ്മുടെ നൻപൻ സോമണ്ണൻ (എന്ന് വിളിക്കുന്ന അരുണ്‍ സോമാനാതൻ നായർ, എക്സ്-ലോക്കോ പൈലറ്റ് ആൻഡ്‌ നൗ ഡിസൈൻ എഞ്ചിനീയർ അറ്റ്‌ ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേസ് ) പറഞ്ഞ പ്രകാരം രാജസ്ഥാൻ മരുഭൂമിയിൽ നിന്നും തിരോന്തോരത്തേക്കുള്ള യാത്ര ട്രെയിനിൽ ആക്കിയത്.

തുടർന്ന് ഇതിലേക്കായി നിസാമുദ്ദീൻ-തിരോന്തോരം SF എക്സ്പ്രസ്സിൽ ഒരു ടിക്കെട്ടും അങ്ങ് ബുക്ക് ചെയ്തു, തത്കാലിൽ തന്നെ. ഞാൻ ഇങ്ങനൊരു സാഹസം കാണിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നത് ആരെയെങ്കിലും ഒക്കെ അറിയിക്കണമല്ലോ എന്ന് കരുതി, ദില്ലി-തിരോന്തോരം നിത്യ യാത്രികനായ ദില്ലിവാല വാളി കുമാരനെ (ശരത് വി എം) വിളിച്ചു പറയാമെന്നു കരുതി. അവനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞതും, മറുതലക്കൽ നിന്ന് നിർത്താതെ ചിരി.. അത് പൊട്ടിച്ചിരി ആവുന്നു, അട്ടഹാസം ആവുന്നു.. 
ശെടാ ഇതെന്താ കാര്യം.. 
*ചിരിക്കൊടുവിളിൽ*
വാളി - "ഏയ്‌ ഒന്നുമില്ല, ചുമ്മാ
ഞാൻ - അല്ല എന്തോ ഉണ്ട്.. എന്താണേലും പറയ്‌..
വാളി - "ഹഹ ഹുയ്യോ ഹിഹി" (വീണ്ടും)
ഞാൻ - കാര്യം എന്തെന്ന് പറയടേ...
വാളി - "രാജധാനി ഒന്നും കിട്ടീല്ലേ?"
ഞാൻ - ഇല്ല. ഇതില് മാത്രേ ടിക്കെട്ടു ഉണ്ടായിരുന്നോളു.
വാളി - "ഹാ.. എന്തായാലും ഇതിൽ തന്നെ പോകുവല്ലേ, ഒരു 5-6 ലിറ്റർ വെള്ളം എടുത്തു വെച്ചോ, അങ്ങെത്തും വരെ അതും കുടിച്ചു കുടിച്ചു ഇരിക്കാം."
ഞാൻ - അതെന്താ അതിൽ വേറൊന്നും കിട്ടൂലെ?
വാളി - "ഡാ അതിൽ പാൻട്രി ഇല്ല ! കൊച്ചുവേളി പോലത്തെ സ്റ്റേഷനിൽ ഒക്കെയേ നിർത്തു, അതുകൊണ്ട് വല്ലതും വാങ്ങിച്ചു തിന്നാൻ കിട്ടിയാൽ ഭാഗ്യം! ഞാൻ അമ്മായി-അപ്പനെയും അമ്മായി-അമ്മയെയും അതിൽ പോകാൻ ടിക്കെട്ടു എടുത്തതാ, പക്ഷെ വെയ്റ്റിംഗ് ലിസ്റ്റിൽ കിടന്ന രാജധാനി ഓക്കേ ആയോണ്ട്, പിന്നെ അവർ അതിൽ കേറി പോയി."
ഞാൻ - യാത്ര തുടങ്ങും മുമ്പേ തെയ്ഞ്ഞോ... ദൈവമേ...
വാളി - "ഹാ ഇനി വല്ല ചിപ്സോ ബ്രെഡോ ഒക്കെ മേടിച്ചു കൊണ്ട് പോ"
ഞാൻ - ഹും... എന്തായാലും വരണടത്തു വെച്ച് കാണാം.. ഞാൻ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു !

രാത്രി 11.40 നു ആണ് ട്രെയിൻ, ഞാൻ റിസ്ക്‌ എടുക്കണ്ടന്ന് കരുതി 8.15 കഴിഞ്ഞപോലെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.

രാജസ്ഥാനിൽ ഞാൻ താമസിച്ചിരുന്ന ഇടത്തു നിന്നും 90km ഉണ്ട് ഡല്ഹി വരെ. ടാസ്കി വിളിച്ചു. ദില്ലി-ജൈപൂർ ഹൈവേയിൽ പാണ്ടി ലോറികളെ വെല്ലുന്ന കൂറ്റൻ കണ്ടയിനർ ലോറികൾ മത്സരിച്ചു ഓടുന്ന സമയം ആണെന്ന് പിന്നീടാണ് മനസിലായത്. എന്തോ ഭാഗ്യം കൊണ്ടും, ടാസ്കി ഡ്രൈവർ നല്ല മിടുക്കൻ ആയതുകൊണ്ടും സമയത്ത് സ്റ്റേഷൻ എത്തി. 90km പോകാൻ ഏകദേശം 3മണിക്കൂർ !

സോമണ്ണൻ നമ്മുടെ പ്രിയ നൻപൻ എങ്കിലും, സ്റ്റേഷൻ എത്തി 10 മിനുട്ടിൽ തന്നെ അതിൽ ഒരു തിരുത്ത്‌ വന്നു ! ____ പൻ !

ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേ അല്ലെ... ട്രെയിൻ 20 മിനുട്ട് ലേറ്റ്. സമാധാനമായി.. തിരക്കിട്ട് ഇറങ്ങിയതുകൊണ്ട് 2 കുപ്പി വെള്ളം എടുത്തതല്ലാതെ ഒന്നും വാങ്ങാൻ പറ്റീല്ല. സമയം ഉണ്ട്.

നൈറ്റ്‌ - 1 

ട്രെയിൻ വന്നു നിന്ന്. ഞാൻ അകത്തു കയറി സീറ്റ് നോക്കിയതും തിരുപ്പതിയായി. സിംഗിൾ സീറ്റ് സൈഡ് ആണ്. അതും ഡോർനു ചേർന്ന്.
ദി പോയിന്റ്‌ റ്റു നോട്ട് ഈസ്‌- നോ പ്ലഗ് പോയിന്റ്‌സ് !
കഷ്ടപ്പെട്ട് ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്ത ലൂതെർ, ദി ഫാൾ, ഹാനിബൾ, ഒക്കെ ഇനി വീട്ടിൽ ചെന്നിട്ടെ നടക്കു എന്ന് ബോധ്യമായി ! ഫേസ് (റീഡ് ഇൻ തമിൾ) !
നന്പന്റെ മുഖം ഞാൻ സ്മരിച്ചു!

അപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങി അടുത്ത ബുക്ക്‌ കടയിലേക്ക് ഓടി, രണ്ടു ബുക്ക്‌ മേടിച്ചു, ഒരു ഡാൻ ബ്രൌണ്‍, ഒരു അഗാത ക്രിസ്റ്റി. ഈ യാത്രക്ക് ഇത് മതിയാവുമായിരിക്കും. പിന്നെ കുറെ ചിപ്സ്, ലേയ്സ് ഫ്രൂട്ടി ഒക്കെ വാങ്ങി സ്റോക്ക് ചെയ്തു വണ്ടി കേറി.

12 മണി അടിച്ചപ്പോളെക്കും വണ്ടി നീങ്ങി തുടങ്ങി. പതിയെ എല്ലാരും ലൈറ്റ് അണച്ച് കിടക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഫുട്ബോൾ വേൾഡ് കപ്പ്‌ നു ശേഷം 3 മണി ആകും മുമ്പേ ഉറങ്ങാത്ത ഞാൻ കണ്ണും മിഴിച്ചു ഇരിപ്പായി. കുറച്ചു വായിക്കാം...
ബുക്കെടുത്ത്‌ സയിടിലത്തെ റീടിംഗ് ലൈറ്റ് തുറന്നതും... ഇരുട്ട്! വെളിച്ചമില്ല! ലൈറ്റ് കത്തുന്നില്ല! അപോ ബുക്ക് വായനയും ഗോവിന്ദ!

നൻപന്റെ മുഖം ഞാൻ നന്ദിപൂർവം സ്മരിച്ചു... ____ പൻ ! അവനും അവന്റെ ഒരു ഊൗൗ_______ ഞ്ഞാലാടിയ ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേസും !

കിടന്നുറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കാം, കിടന്നു 10 ഇനുട്ടിൽ വീണ്ടും എണീറ്റ്‌. സെക്കണ്ട് AC യിൽ അസഹനീയമായ ചൂട് ! അപ്പുറത്തെ ബെർത്തിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങുകയായിരുന്ന ഹിന്ദിക്കാരും എണീറ്റ്‌ ശകാരങ്ങൾ തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്. അപ്പൊ എന്റെ മാത്രം തോന്നലല്ല. അറ്റൻഡർ വന്നു AC മാക്സിമം തണുപ്പിൽ സെറ്റ് ചെയ്തു ഹിന്ദിക്കാരെ ശാന്തരാക്കി. ഞാൻ വീണ്ടും കിടന്നു. പിന്നെ ഓരോ തവണ ഷീറ്റ്, കമ്പിളി കൊടുക്കാൻ വരുന്നവരു വാതിൽ തുറക്കുംബോളും ഡോർ വന്നു എന്റെ ബെർത്തിൽ ഇടിക്കും, ഞാൻ ചാടി എണീക്കും. ഓരോരുത്തർ വന്നു കേറുമ്പോളും ഇത് തന്നെ അവസ്ഥ. ഒരുമാതിരി വലിയ വലിയ ഹോട്ടൽസിന്റെ മുന്നിൽ നിക്കണ മീശക്കൊമ്പൻറെ റോൾ ആയിരുന്നു മുക്കാൽ സമയവും. മാരണം ! ഇന്ന് ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയാൽ ഭാഗ്യം. മൊബൈലിലെ പട്ടു കേട്ട് അവസാനം എങ്ങനോ ഉറങ്ങി...

ഡേ 1 

ട്രെയിൻ എവിടെയോ വന്നു നിന്നു, ഞാനും പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു പുറത്തേക്കു നോക്കി. കോട്ട ആണ് സ്റ്റേഷൻ. രാജസ്ഥാൻ തന്നെ! ശ്ശെടാ! വീണ്ടും രാജസ്ഥാനോ??? അപ്പൊ രാജസ്ഥാൻ വഴി പോകുന്ന തീവണ്ടിയിൽ കേറാൻ ആണോ ഞാൻ ടാക്സി കാശും കൊടുത്ത് ഡല്ഹി വരെ പോയത് ! ഇവർക്ക് ഒന്ന് അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ വല്ലോം സ്റ്റോപ്പ്‌ വച്ചിരുന്നെങ്കിൽ പകുതി മിനക്കേട് ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.. ഉറക്കക്ഷീണം മാറിയിട്ടില്ല. കുറേപ്പേരെ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്തു യാത്രയാക്കി, മറ്റു ചിലർ അകത്തേക്കും കേറി. ട്രെയിൻ  അനങ്ങി തുടങ്ങി ഞാൻ വീണ്ടും ഉറങ്ങാനും.

നേരം കുറെച്ചായി ഞാൻ പിന്നെ എണീറ്റപ്പോൾ, അടുത്ത സ്റ്റേഷൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എണീറ്റ്‌ വിന്ഡോ കർട്ടൻ മാറ്റി പുറത്തേക്കു നോക്കി...അയ്യേ ! ച്ചേ! തൂറിയ ? എന്ന് ! ഇതെന്താ ആളെ കളിയാക്കുന്നോ? കണ്ണ് തിരുമ്മി ഒന്നൂടെ നോക്കി. സംഭവം അത് തന്നെ.. തൂറിയ ! ഒരു സ്റ്റേഷൻറെ പേരാണ് ! മധ്യപ്രദേശിൽ എങ്ങോ ആണെന്ന് നോക്കിയ മാപ്സ് പറഞ്ഞു തന്നു.

വാട്ട്സാപ്പിൽ നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പ്‌ ആക്റ്റിവ് ആയി തുടങ്ങിയിരിന്നു രാവിലെ തന്നെ. ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ അത് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു. ഉടനടി സജെഷൻസും വന്നു..
- പൊയ് എഴുതി വെക്കട ബോർഡിൽ "തൂറി" എന്ന്.. (അൽ ഐൻ സാബുമോൻടെ വക കമന്റ്‌)
- "കഴുകിയ?" (അമേരിക്കയിൽ നിന്നും ജോണ്‍ അച്ചായന്റെ കമന്റ്‌)

കമന്റ്‌കൾ വായിച്ചു ഊറി ചിരിക്കുന്നതിനിടെ ട്രെയിൻ വിട്ടു..

രത്ത് ലം സ്റ്റേഷൻ എത്തി, അതികം കഴിയും മുമ്പേ... പുറത്തേക്കിറങ്ങി നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന ആദ്യ കട ഒരു ടി-സ്റ്റാൾ ആണ്.. ബാലാൻ'സ് ദേ ഒരു മലയാളിക്കട. മലയാളി എവടെ ചെന്നാലും ഒരു ടീ സ്റ്റാൾ തുടങ്ങും / ചന്ദ്രനിൽ പോയാലും ചൊവ്വയിൽ പോയാലും അവടേം മലയാളി ചായക്കട കാണും മുതലായാ ഒരുപാട് സ്റ്റീരിയോ
ടൈപ്പ് തമാശകൾ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി. അതൊക്കെ ഓര്ത് നിക്കുമ്പോൾ അതാ ഒരാൾ ചപ്പാത്തിയും കിഴങ്ങ് കറിയുമായി "ഖാന ഖാന" എന്നും വിളിച്ചോണ്ട് നടക്കുന്നു.. ഇനി എപ്പോൾ എന്ത് കിട്ടും എന്ന് തീർച്ചയില്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ അതങ്ങ് മേടിച്ചു കഴിച്ചു (അതിന്റെ പരിണിത ഫലം ഞാൻ അന്ന് രാത്രി അറിഞ്ഞു, ഹാ.. ആ കഥ വഴിയേ.) സമയം ഉച്ചയോടു അടുക്കുന്നു.. ട്രെയിൻ വീണ്ടും നീങ്ങി തുടങ്ങി..

ബിൽഡി വഴി, ബാമ്നിയ യിലൂടെ, അമർഗർ ലക്ഷ്യമാക്കി..
ഇന്ത്യയുടെ നിഷ്കളംഗതയും, മനോഹാരിതയും തൊട്ടറിഞ്ഞ ഏതാനും കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ ആയിരുന്നു പിന്നീട് അങ്ങോട്ട്‌.

(...റ്റു ബി കണ്ടിന്യൂഡ് ഓണ്‍ പാർട്ട്‌ 2...)




Tuesday, 6 May 2014

Beaches of the South. (Trivandrum)

Vizhinjam Light house Beach
The famous light house of Kovalam - Vizhinjam


Atop the light house

Little fingers ?

Golden sunset at Samudra beach
On the way to Kovalam, the most famous of all beaches in Trivandrum
The sea is rough, but a beach gives you all the calm.

And if you are a Keralite, you got to love the beaches. Here are some of my clicks from the beaches of Trivandrum, South Kerala.
Samudra Beach

KTDC's own Uday Samudra beach resort.

Coastline

Washed in clours
Go to any beach, and look around, see the colours of life come alive.


Vibrant is gold

When the sea took a break from crashing

Peck peck peck.. @ Samudra Beach Park
Vivanta by Taj, Kovalam

Vivanta by Taj



Lie down, breathe in the fresh air, Relax and Kanna Keep Calm
Pull pull pull ahoy...

Showing off with the catch


Mosques at Vizhinjam harbour

Dusk is when they come back to their families

Sun, Sand, Wind - my favourite elements
Golden sands of Samudra Beach
The Leela palace resort at Kovalam


Lagoons of Poovar

Water-front cottages at Poovar

Beach and Lake - 'The Bait' at Vivanta by Taj.



View from Adimalathura Beach

Jesus prayed for us all. He sacrificed his life for us all - from Adimalathura Beach

Friday, 18 October 2013

പോലീസ് ബീറ്റ് (Police Beat)

പോലീസ് ബീറ്റ് (ഒരു ട്രു സ്റ്റോറി)

സമയം രാത്രി 2 മണിയോട് അടുക്കുന്നു. ലോക്കൽ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും പോലീസുകാർ ബീറ്റിന് ഇറങ്ങുന്ന നേരം...

പുതുതായി ചാർജ് എടുത്ത രണ്ടുപേർക്കാണ് അന്നത്തെ ബീറ്റിനുള്ള നറുക്ക് വീണത്‌. പോരെങ്കിൽ കള്ളന്മാരുടെ ശല്യം പല തവണ റിപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള, സൊസയിറ്റിയിലെ  പല ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരും പാർക്കുന്ന കോളനിയിലും. ആദ്യ ദിവസം, അല്ല ആദ്യ രാത്രി  തന്നെ ഒരു അറസ്റ്റോ  മറ്റോ രേഖപ്പെടുത്തിയാൽ തങ്ങളുടെ ഭാവിയിലേക്ക് അത് ഗുണം ചെയ്യും എന്ന് മനസ്സിൽ കണ്ടാണ്‌ അവർ രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങിയത്.

ഒന്നാമൻ ബുള്ളട്ടിന്റെ കിക്കെർ അടിക്കുമ്പോൾ കള്ളനെ ചെയിസ് ചെയ്തു പിടിക്കുന്നത് വിഭാവന ചെയ്യുകയായിരുന്നു. രണ്ടാമൻ ഓടിച്ചിട്ട്‌ പിടിച്ചു അടി പൊട്ടിക്കുന്നതും, തുടർന്നുള്ള അറെസ്ട്ടും.

അവർ അങ്ങനെ കോളനി കറങ്ങുകയാണ്... ഇനി അകെ രണ്ടു ലേൻ മാത്രം ബാക്കി, ഒരു കള്ളനെ പോയിട്ട് ആരോടെങ്കിലും പറയാൻ ഇൻറ്ററസ്റ്റിംങ്ങ് ആയാ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടത് പോലും ഇല്ല. വെറുതെ ഉറക്കം കളഞ്ഞതാകുമോ എന്ന് അവർ ഭയന്നു, എങ്കിലും അവർ സദാ ജാഗരൂകരായിരുന്നു. (ചെലപ്പോ ബിരിയാണി കിട്ടിയാലോ)

അങ്ങനെ പോകുമ്പോളാണ് അതാ ഒരു വീട്ടില് വെളിച്ചം കാണുന്നു.. അവരാ ലെയിനിലേക്കു കേറി. ബാക്കി ഒരു വീടിലും പ്രകാശത്തിന്റെ തരിമ്പു പോലും ഇല്ല. ഇനി അഥവാ വല്ല കള്ളനും ആളില്ലാത്ത വീട്ടില് കയറിയതണങ്കിലൊ... അവരുടെ വരവിനു മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ബൈക്ക് ഒരു മതിലിനോട് ചേർത്ത് ഒതുക്കി വെച്ച ശേഷം അവർ ആ വീടിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

"വീട്ടുകാരാൻ വല്ല ടി.വി കാണുന്നതാണെങ്കിൽ...?" ഒന്നാമൻ ചോദിച്ചു.
"എന്നാൽ നമുക്ക് ജസ്റ്റ്‌ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് പോയേക്കാം" രണ്ടാമൻ പറഞ്ഞു.

അടുത്ത് എത്തിയപോൾ ആണ് അവർ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത് അത് ആ വീടിൻറെ പിൻവശം ആണ്. മുൻവശം മറ്റൊരു ലെയിനിലേക്കു തുറക്കുന്ന ഒരു വീടായിരുന്നു അത്.
ആരെടാ ഈ രാത്രി അടുക്കളയിൽ അവർക്ക് എക്സയിട്ട്മെൻറ് ആയി.

പതുങ്ങി അവർ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഒരുത്തനതാ അവിടെ തറയിൽ കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഹാളിൽ ആണ് അവൻ ഇരിക്കുന്നത്. അവന്റെ പുറകുവശം മാത്രമേ കാണാൻ പറ്റുന്നോള്ളു, അതുകൊണ്ട് അവൻ അവിടെ കുനിഞ്ഞിരുന്നു എന്ത് ചെയ്യുകയാണെന്ന് അവര്ക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവിടെയും ലൈറ്റ് കിടപ്പുണ്ട്. രണ്ടാമത് ഒന്ന് ആലോചിക്കാതെ അവർ മതിലെടുത്തു ചാടി അടുക്കള വാതിൽ  വഴി വീട്ടിലേക്കു കയറി നോക്കുമ്പോൾ അവൻ എന്തോ ആയുധങ്ങൾ ഒക്കെ നിരത്തി വെക്കുകയാണ് തറയിൽ. പുതിയ എന്തോ സൈസ് ആയുധമാണ്, അവർ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.

പിന്നെ ഒട്ടും അമാന്തിക്കാതെ അവർ ചാടി അവന്റെ മേൽ വീണു (*നിലവിളി*) കോളറിൽ പിടിച്ചു പൊക്കി ശ്വാസം വിടാതെ ചോദിച്ചു..
"നിനക്കൊക്കെ കക്കാൻ ഞങ്ങടെ ഏരിയ തന്നെ വേണം അല്ലേടാ?"
"കക്കാനോ? വാട്ട്‌ യു സയിംഗ് മാൻ?" അവൻ മറുചോദ്യം ചോദിച്ചു.
"പിന്നെ ഇതെന്താട ഇത്? പൂട്ട്‌ തുറക്കാനുള്ള സൂത്രമോ? ഇപ്പോഴത്തെ കള്ളന്മാർ ഒക്കെ ഹൈ-ടെക് ആയി തുടങ്ങിയെന്നു നമുക്ക് അറിയാം."
"അയ്യേ അല്ല, ഇത് എന്റെ ഡ്രാഫ്റ്റർ ആണ്. നാളെ ഒരു അസ്സയിന്മെന്റ് ഉണ്ട്"

അവൻ ഫ്രണ്ട്സ് സിനിമയിലെ ശ്രീനിവാസനെ പോലെ നിർത്താതെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോളേക്കും വീടുകർ ഉണർന്നു താഴെ എത്തി.

അവൻ ഗ്രാഫിക്സിനെ കുറിച്ചും, ഡ്രാഫ്റ്ററിനെ കുറിച്ചും എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു കൂട്ടച്ചിരിക്കിടയിൽ. മെക്കാനിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് 2nd ഇയർ പഠിക്കുവാണ്  ചെക്കൻ. അല്ലാതെ കള്ളൻ അല്ല. അതൊക്കെ വിശദീകരിച്ചത് അവന്റെ അച്ഛനായിരുന്നു.

അവൻ അസയിന്മന്റ്റ് ചെയ്യുകയാണ്, നാളെ സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാൻ ഉള്ളതാ. കാറ്റ് കയറാൻ വേണ്ടി വാതിൽ തുറന്നിട്ടതാനെന്നും പറഞ്ഞു. പോലീസുകാർക്ക് തങ്ങളുടെ അമളി ബോധ്യമായി. എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ കേറിയിട്ടില്ലാത്ത അവർ ഡ്രാഫ്റ്റർ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.

 വീട്ടുകാരോടും, അവനോടും ക്ഷമ പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ ശേഷം എന്തായാലും ഇക്കഥ സ്റ്റേഷനിലെ മറ്റാരും അറിയരുതെന്ന് അവർ പരസ്പരം സമ്മതിച്ചു മൂളി.

"ഇതാണ് പറയുന്നത് പഴഞ്ചൊൽ മേൻ പതിർ  നഹി ഹേൻ എന്ന്"
"ഏതു പോലീസുകാരനും ഒരബദ്ധം പറ്റും"
അവർ രണ്ടാളും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു സ്ഥലം വിട്ടു.


(കടപ്പാട് - ഗാരി കുരിയൻ പോൾ)

Friday, 9 August 2013

Naturenamored

(Another attempt at a Sonnet)

Blow thine kiss of love,
the breeze of my spring
The aspen can't long
to dance to your tunes...

As the cool of the morning dew
enter me as I bloom,
Raise me to Asphodel and
cleanse my beluted soul...

Let me be the thorn of protection,
for you are the flower of my evening
who gives the fruit of my morrow.

I will sleep through the night fall,
bearing the gift of all felicity
wake in your hands at every dawn.